tworcy modeli
Dysponując taką mocą obliczeniową, twórcy modeli klimatycznych będą mogli wykonywać dużo symulacji o różnych warunkach początkowych i lepiej odróżniać sygnały klimatyczne od szumu, a także rutynowo przeprowadzać symulacje o poziomej rozdzielczości poniżej 1 km i przeciętnej pionowej 100 m nad oceanami i w atmosferze, obejmujące wiele stuleci. Szybsze komputery pomogą przewidywać zmiany klimatyczne tylko wówczas, gdy wprowadzone do nich równania matematyczne dokładnie opiszą, co dzieje się w przyrodzie. Na przykład jeżeli model atmosfery zakłada temperaturę niższą o 4°C niż obecnie (co zdarzało się dziesięć lat temu), to symulacja wykaże, że atmosfera może utrzymywać o prawie 20% mniej wody, niż wynosi jej rzeczywista pojemność.